مانگروها گياهان شورپسند هستند كه در معرض جزر و مد دريا در بستر خورها و اراضي مسطح گلي در خاكهاي سيلتي سنگين انتشار دارند . اين رويشها در هنگام مد در آب غوطه ور شده و در هنگام جزر چون جزاير زيبايي نمايان مي گردند . حوزه انتشار اين گونه در ايران در استان هرمزگان (بندر خمير، لافت، كولغان، بندر تياب ، سيريك و بندر جاسك) ودر سطح محدود در استانهاي سيستان و بلوچستان و بوشهرمي باشد . رويشگاهاي جنگلهاي مانگرو از جالبترين چهره هاي حياتي از نظر نوع و تنوع طبيعت زيستگاه مي باشد . اين رويشگاهها به سبب توليد و كربن گيري بالا، عمق كم آب، تابش نور خورشيد و اثرات زيانبخش كم موجهاي خروشان دريا، آرام بودن آب دريا، غناي مواد غذايي، جريان مناسب اكسيژن و مواد غذايي و بهره گيري انواع مختلف آبزيان از ساقه ها و ريشه هاي تنفسي اين درختان در هنگام طغيانهاي شديد دريا سبب شده است كه بسترجنگل محيط مناسبي براي زيستگاه اين موجودات باشد . توليد چو ب به منظور سوخت و تهيه خمير كاغذ و كبريت سازي، تغذيه دام از شاخ و برگ درختان، تهيه ابريشم مصنوعي و پرورش زنبور عسل،حفاظت خاك مناطق ساحلي در مقابل موجهاي خروشان، نقش موثر در بقا حيات وحش و توليد كمي و كيفي فراورده هاي شيلاتي، زيستگاه عالي جهت نوزاد انواع ما هيها ، ميگوها و صدفهاي خوراكي و خرچنگها و نقش تفرجگاهي از ديگر فوائد اين جنگلها مي باشد. مانگروها به عنوان ديواره يا سد جهت حفاظت از سواحل عمل مي كنند، به گونه اي كه همه ساله در دنيا بسياري از مانگروها به دليل نقش حفاظتي خود از بين مي روند . در مناطقي كه شدت امواج و توفانهاي دريايي زياد است قسمت اعظم جنگلها به مرور از شكل افتاده و دچار ضعف و كاستي مي شوند . براي رفع اين مشكل مي توان هر ساله به كشت گونه هاي مانگرو اقدام كرد، تا هم از سواحل بطور دايم حفاظت نمود و هم به توسعه جنگل كمك كرد . گونه اوسينا ( گونه غالب استان هرمزگان ) جهت حفاظت سواحل در زمره بهترينها به شمار مي رود . زيرا بدليل وجود ريشه هاي هوايي استقراركافي دارند و در برابر نمك زياد نيز مقاوم هستند. مانگروهايي كه كوتاه هستند به صورت درختچه مي باشند و جهت جلوگيري از تخريب سواحل به كار مي روند، مانگرو ها ميزان فرسايش را در سواحل با شكستن نيروي امواج كم مي كنند و انرژي حاصل از امواج را در منطقه پخش ميكنند . در خورها، درختچه ها بتدريج سيلتها را ته نشين مي كنند و سطوح ساحل را ثابت نگاه مي دارند . كاشت جنگلهاي انبوه به مثابه ديواره هايي است كه ساحل را از هجوم امواج و توفانها محافظت مي كنند. با توجه به نقش حفاظتي اين جنگلها و تاثير آنها در كاهش فرسايش ديواره هاي ساحلي و بدام انداختن رسوبات در بين جنگلها، نقش حفاظتي اين جنگلها در محدوده بندر خمير و لافت كه يكي از وسيعترين مناطق گسترش اين جنگلها در استان هرمزگان و ايران مي باشد.
معرفي پايان نامه عكس گياه مانگرو
+
نوشته شده در دوشنبه
1388/03/18ساعت 4:0 بعد از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
معرفی و گیاهشناسی
علف لیمو یکی از گیاهان دارویی است که از 60 یا 70 سال پیش اهمیت زیادی پیدا کرده و در کشورهایی مانند هندوستان، چین و در قسمت های وسیعی از آفریقا و آمریکای جنوبی در سطوح وسیع کشت می گردد. علف لیمو گیاهی است چندساله از خانواده ی گندمیان که گونه های متعددی دارد و ارتفاع این گیاه بسته به شرایط محیطی بین یک تا دو متر می باشد. ریشه های این گیاه به صورت افشان و کوتاه هستند و برگ های این گیاه طویل و به رنگ سبز روشن می باشند. مهمترین گونه های جنس علف لیمو عبارتند از: C.citratus و C.flexuosus. گونه ای از جنس Cymbopogon با نام كاه مكي(C.olivieri)در مناطق جنوبی و غرب كشور بصورت خودرو مي رويد که بوي معطري داشته و ترکیبات اسانس این گیاه با علف لیمو تفاوت زیادی دارد.
پراکنش و نیازهای اکولوژیکی
علف لیمو بومی نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان است. این گیاه بومی ایران نیست ولی اخیرا در مناطق شمالی کشور و در برخی گلخانه ها کشت و کار می گردد. علف لیمو به درجه حرارت زیاد، آبیاری منظم و نور فراوان نیاز دارد. خاک هایی با بافت لومی شنی و pH نسبتا اسیدی (5 تا 8) برای این گیاه بسیار مناسب می باشد.
کاشت، داشت و برداشت
تکثیر این گیاه به دو روش جنسی(کشت غیرمستقیم بذر) و غیر جنسی(تقسیم بوته) صورت می گیرد. در تکثیر جنسی، بذور این گیاه را در اواخر اسفندماه در خزانه ی زیر پلاستیک کشت می کنند و نشاها در اواخر بهار و یا در اوایل پائیز به زمین اصلی منتقل می شوند. تکثیر غیرجنسی این گیاه بصورت تقسیم بوته ی گیاهان 3 تا 4 ساله در پائیز می باشد. گیاهان در مزرعه در ردیف هایی با فاصله ی 50 سانتی متر و با فاصله ی 30 تا 50 سانتی متر از یکدیگر کشت می شوند.
در هنگام تولید نشا و در طول رویش مبارزه با علف های هرز ضروری می باشد. کاربرد کودهای ازته، پتاسه و فسفره در طول رویش این گیاه نقش مهمی در افزایش عملکرد این گیاه دارد.علف لیمو گیاهی چندساله است و معمولا بعد از سال سوم این گیاه را از زمین خارج کرده و کشت دوباره صورت میگیرد زیرا طبق تحقیقات علمی، از سال سوم به بعد عملکرد این گیاه کاهش می یابد. برداشت این گیاه سه تا چهار بار در طول سال انجام می شود. نکته ی مهم در مورد برداشت این گیاه این است که این عمل بایستی قبل از گلدهی این گیاه صورت بگیرد و تا جای ممکن بایستی سعی شود که گیاه به گل نرود زیرا ساقه ی این گیاه در مرحله ی گلدهی چوبی شده و عملکرد اسانس گیاه کاهش می یابد. میزان عملکرد اسانس این گیاه بسته به شرایط محیطی و سن گیاه متفاوت است و بین 140 تا 300 کیلوگرم در هکتار می باشد.
فرآوری
برگ ها و ساقه های جوان این گیاه دارای اسانسی زرد رنگ (به میزان یک تا سه درصد) می باشد که بوسیله ی تقطیر با بخار آب استحصال می گردد. اسانس این گیاه دارای بویی شبیه لیمو است و به اسانس بادرنجبویه شباهت زیادی دارد. مهمترین اجزای اسانس علف لیمو عبارتند از: سیترال(80 درصد)، سیترونلول، ژرانیول و ... .
خواص درمانی و کاربرد
اسانس این گیاه دارای خواصی مانند آنتی باکتریال قوی، اشتها آور، ضد کرم و ضد نفخ است. مصرف موضعی این اسانس سبب کاهش دردهای روماتیسمی و عصبی می گردد. اسانس این گیاه دارای کاربرد بسیار وسیع در صنایع آرایشی و بهداشتی است و سالانه 6000 تن از اسانس علف لیمو در جهان تولید می گردد.
عکس گیاه علف لیمو
+
نوشته شده در دوشنبه
1388/03/18ساعت 3:38 بعد از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
+
نوشته شده در دوشنبه
1388/03/18ساعت 3:13 بعد از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
با افزایش جمعیت در دنیا، نیاز به افزایش تولید میوه و سبزى نیز به همان نسبت وجود دارد. چگونه مى توان این نسبت را متوازن نمود و تولیدات باغبانى را با افزایش جمعیت، افزایش داد؟ تکنیک هاى سنتى به نژادى گیاهان، پیشرفت هاى قابل توجهى را در اصلاح ارقام با پتانسیل بالا به وجود آورده اند ولى این تکنیک ها قادر نیستند میزان تولید میوه ها و سبزى ها را نسبت به افزایش تقاضا براى این محصولات در کشورهاى در حال توسعه بالا ببرند. لذا یک نیاز فورى به استفاده از بیوتکنولوژى براى سرعت دادن به توسعه برنامه هاى اجرایى احساس مى شود. ابزارهاى بیوتکنولوژى در تمام برنامه هاى به نژادى محصولات باغبانى با اصلاح ارقام جدید گیاهى، مهیا نمودن مواد مناسب کشت، حشره کش هاى انتخابى موثرتر و کودهایى با کارایى بالاتر، مورد استفاده و نیاز هستند. اکثر میوه ها و سبزى هاى موجود در بازار کشورهاى توسعه یافته، به صورت ژنتیکى دستکارى شده اند. بیوتکنولوژى مدرن، طیف وسیعى از موجودات زنده یا مواد حاصل از میکروارگانیسم ها را در ساختن یا تغییر یک فرآورده جهت اصلاح گیاهان یا حیوانات و یا اصلاح میکروارگانیسم هایى براى کاربردهاى خاص در بر گرفته و مورد استفاده قرار مى دهد. بیوتکنولوژى یک جنبه جدیدى از بیولوژى و علوم کشاورزى است که ابزار و راهکارهاى جدیدى را بر حل مشکلات متفرقه تولید غذا در دنیا مهیا مى سازد. عمده ترین کاربردهاى بیوتکنولوژى جهت اصلاح و بهبود محصولات باغبانى عبارتند از:۱- کشت بافت. ۲- مهندسى ژنتیک. ۳- شناساگرهاى مولکولى. ۴- مارکرهاى مولکولى. ۵- تولید و توسعه میکروب هاى مفید
• کشت بافت یکى از کاربردهاى وسیع بیوتکنولوژى در زمینه کشت بافت، به ویژه ریز ازدیادى است. این تکنیک یکى از مهمترین تکنیک هاى مورد استفاده براى ازدیاد غیرجنسى سریع گیاهان در درون شیشه (In vitro) به حساب مى آید. تکنیک کشت بافت از نظر زمان و فضاى مورد استفاده براى تولید انبوهى از گیاهان عارى از بیمارى بسیار مقرون به صرفه است. همچنین انتقال منابع با ارزش گیاهى (ژرم پلاسم) از نواحى بومى گیاهان به اقصى نقاط دنیا با کشت بافت میسر و تسهیل شده است. این در حالى است که روش سنتى قادر به پاسخگویى و تامین مواد گیاهى مورد نیاز جهت تقاضاهاى موجود نیست. تولید گیاهان عارى از ویروس با تکنیک کشت مریستم (نقاط رشدى در نوک ساقه و ریشه گیاهان) در اکثر محصولات باغبانى امکان پذیر شده است. تکنیک نجات جنین (رویان) یکى دیگر از کاربردهاى کشت بافت است که به نژادگران گیاهى را ساخته است تا از سقط جنین هاى گیاهى در اثر عوامل مختلف پیشگیرى نمایند. کشت جنین هاى نجات یافته در مراحل مناسب نمو، مى تواند مشکل ناسازگارى پس از تشکیل تخم را حل نماید. این تکنیک در گونه هاى باغبانى مشکل دار بسیار موثر بوده است. اکثر گونه هاى بقولات مناطق خشک به طور موفقیت آمیزى از طریق کشت لپه ها، محور زیرلپه اى (هیپوکوتیل)، برگ، تخمدان، پروتوپلاست، دمبرگ، ریشه، بساک و... باززایى مى شوند. تولید گیاهان هاپلوئید (n _ کروموزومى) از طریق کشت گرده یا بساک یکى از کاربردهاى مهم کشت بافت در به نژادى گیاهان است. این تکنیک بسیار سریع بوده و از نظر اقتصادى غیرمقرون به صرفه است. هموزیگوتى کامل نتایج به گزینش فنوتیپ ها براساس خصوصیات کمى و کیفى توارث یافته کمک مى کند و باعث تسهیل در به نژادى، ایزولاسیون موفق، کشت و ترکیب پروتوپلاست هاى گیاهى مى شود و در انتقال نر عقیمى سیتوپلاسمى جهت دستیابى به گیاهان هیبریدقوى، از طریق ترکیب میتوکندریایى بسیار مفید و موثر است و کارایى زیادى در انتقال ژنتیکى در گیاهان دارد. حفاظت درون شیشه اى ژرم پلاسم ها در محیط هاى کشت آماده و روش هاى جایگزین جهت غلبه بر مشکلات مدیریتى منابع ژنتیکى در محصولاتى که به طور غیرجنسى تکثیر مى شوند و گیاهانى که هتروزیگوتى بالایى دارند و ذخیره بذر مناسبى ندارند، از اهمیت زیادى برخوردار شده است. در برخى از محصولات خاص، حفاظت درون شیشه اى، راحت و بسیار موثر است. این تکنیک ها به طور موفقیت آمیزى در مورد محصولات باغبانى به کار گرفته شده و در مراکز مختلف جمع آورى ژرم پلاسم، شناخته شده هستند. ژرم پلاسم درون شیشه اى همچنین تبادل مواد گیاهى عارى از آفت و بیمارى را تضمین نموده و به قرنطینه بهتر آنها کمک مى کند.به نژادگران گیاهى به طور ممتد در حال تحقیق بر روى تغییرات ژنتیکى جدیدى هستند که کارآیى بالایى در اصلاح ارقام جدید دارند. برخى از گیاهان باززایى شدند. از طریق کشت بافت، اغلب تنوع فنوتیپى غیرمعمول و جدیدى را نسبت به فنوتیپ گیاه اصلى و مادرى از خود نشان مى دهند. چنین تنوعى را، تغییرات سوماکلونال (Somaclonal) مى نامند که مى تواند قابل توارث و تثبیت باشد و در نسل بعدى دیده شود. همچنین، تغییرات ممکن است اپى ژنتیکى باشند و در تولید مثل جنسى (ازدیاد جنسى) دیده نشوند. تغییرات قابل توارث براى به نژادگرهاى گیاهى بسیار مفید هستند.
• مهندسى ژنتیک در گیاهان مهندسى ژنتیک در سه مرحله اصلى زیر دخالت دارد: ۱- شناسایى و جدا کردن ژن هاى مطلوب براى انتقال. ۲- سیستم رهاسازى جهت وارد کردن ژن مطلوب به داخل سلول هاى پذیرنده. ۳- بیان اطلاعات ژنتیکى جدید در سلول هاى پذیرنده. با استفاده از تکنیک هاى مهندسى ژنتیک، ژن هاى مفید زیادى به داخل گیاهان وارد شده و باعث توسعه گیاهان تغییر یافته ژنتیکى (گیاهان تراریخته) گردیده است. در این گیاهان DNA خارجى به طور ثابت الحاق یافته و فرآورده ژنى مناسبى را باعث مى شود. گیاهان تراریخته وسعتى در حدود ۶/۵۲ میلیون هکتار را در کشورهاى صنعتى و در حال توسعه تا سال ۲۰۰۱ به خود اختصاص داده اند. ژن ها براى دستیابى به خصوصیات مفید زیر به داخل محصولات گیاهى وارد مى شوند. مقاومت به علف کش ها: گیاهان تراریخته مقاوم به علف کش ها این امکان را براى کشاورزان به وجود آورده اند که بدون صدمه به گیاه اصلى، جهت از بین بردن علف هاى هرز از علف کش هاى مختلف استفاده کنند. اکثر گیاهان مقاوم به علف کش ها در گیاهانى نظیر گوجه فرنگى، توتون، سیب زمینى، سویا، کتان، ذرت، خردل روغنى، اطلسى و امثال آن به وجود آمده اند. گلیفوسات (Glyphosate) یکى از قوى ترین علف کش هایى است که براى طیف وسیعى از گیاهان با نام تجارى رانداپ (Round up) در حال استفاده است. گلیفوسات با بلوکه کردن یک آنزیم ۵-انول پروویل شیکیمات -۳-فسفات سنتاز (EPSPS) که در بیوسنتز اسیدهاى آمینه حلقوى نظیر تیروزین، فنیل آلانین و تریپتوفان نقش دارد، منجر به از بین رفتن علف هاى هرز مى شود. اسیدهاى آمینه مواد سازنده پروتئین ها هستند. گیاهان تراریخته مقاوم به گلیفوسات که حاوى ژن EPSPS هستند به مقادیر زیادى آنزیم مورد نظر را تولید کرده و در برابر اثرات گلیفوسات از خود مقاومت نشان مى دهند. قابل ذکر است که این علف کش یک علف کش عمومى است و تمام گیاهان را از بین مى برد. تعدادى از آنزیم هاى سم زدا در گیاهان و میکروب ها شناسایى شده اند از جمله آنزیم گلوتاتیون _ اس _ ترانسفور (GST) در ذرت و گیاهان دیگر، اثرات سمى علف کش بروموکسینیل (Bromoxynil) را خنثى مى کند و همچنین آنزیم فسفینوتریسین استیل ترانفسفراز (pat) که اثرات سمى علف کش PPT (ال _ فسفینوتریسین) را خنثى مى کند. با گرفتن ژن ban از klebsiella و ژن bar از قارچ هاى استرپتومیست (Strepotomyces) و انتقال آنها به سیب زمینى، چغندر قند، سویا، کتان و ذرت، گیاهان تراریخته اى حاصل شده اند که به علف کش ها مقاوم اند. گیاهان تراریخته، زحمت و هزینه مبارزه با علف هاى هرز را براى کشاورز کاهش داده و باعث افزایش عملکرد محصول مى گردند. مهندسى مقاومت به پاتوژن ها (عوامل بیمارى زا): ویروس ها مهم ترین و خطرناک ترین عوامل بیمارى زاى گیاهى بوده که به طور قابل توجهى عملکرد محصولات باغبانى را کاهش مى دهند. راهکارهایى با استفاده از پوشش پروتئینى ویروس ها و RNA ماهواره اى جهت کنترل آلودگى هاى ویروسى به کار گرفته شده است. ویروس ها موجودات ذره بینى متشکل از اسیدهاى نوکلئوئیک (RNA DNA) هستند که در یک پوشش پروتئینى محصور بوده و قادر به تکثیر زیاد در داخل سلول میزبان هستند. استفاده از پوشش پروتئینى ویروس به عنوان یک عامل قابل تغییر جهت تولید گیاهان مقاوم به ویروس یکى از دستاوردهاى مهم بیوتکنولوژى گیاهى است. ژن مسئول ساخت پوشش پروتئینى از ویروس موزائیک توتون (TMV) به عنوان یک ویروس با RNA رشته اى مثبت به گیاه توتون انتقال داده شده و آن را مقاوم به ویروس TMV کرده است. استفاده از ژن مقاوم به پروتئین nucelocapsid در گیاهانى نظیر گوجه فرنگى، توتون، کاهو، بادام زمینى، فلفل و گل هاى زینتى مانند حنا، گل ابرى و داوودى جهت مقاومت به ویروس لکه پژمردگى گوجه فرنگى معرفى شده است. استفاده از RNA ماهواره اى (SATRNA) برخى گیاهان تراریخته را به ویروس موزائیک خیار (CMV) مقاوم کرده است. گیاهان تراریخته مقاومى نیز در برابر ویروس موزائیک یونجه، ویروس x سیب زمینى، ویروس تانگروى برنج، ویروس جغ جغى توتون و ویروس لکه حلقوى خربزه درختى (پاپایا) به وجود آمده اند. در دهه اخیر، ژن هاى مقاومى در شناسایى پاتوژن هاى بیمارى زا معرفى و کلون شده اند. همچنین برخى از مسیرهاى مشخصى که آلودگى پاتوژنى را دنبال مى کنند، مورد شناسایى قرار گرفته اند. برخى ترکیبات ضدقارچ در گیاهان مقاوم به آلودگى هاى قارچى شناسایى و ساخته شده است. راهکارهاى مناسبى جهت توسعه مقاومت به قارچ ها با تولید گیاهان تراریخته حاوى مولکول هاى ضدقارچ نظیر پروتئین ها و سموم توسعه یافته است. ژن کیتیناز (Chitinase) گرفته شده از لوبیا، مقاومت زیادى به بیمارى قارچى Rhizoctonia solani در توتون و شلغم به وجود آورده است. همچنین این ژن که از باکترى خاکزى Serratia marcescens گرفته شده است در گیاه توتون، مقاومت به بیمارى قارچى Altenaria longipes که باعث بیمارى لکه قهوه اى مى شود را ایجاد کرده است. ژن استیل ترانسفراز در توتون، مقاومت به بیمارى باکتریایى Pseudomonas Syringea را باعث شده است. مقاومت به تنش ها: برخى از ژن ها مسئول ایجاد مقاومت در برابر تنش هایى همچون گرما، سرما، شورى، عناصر سنگین و هورمون هایى گیاهى هستند. مطالعاتى نیز در مورد متابولیت هاى نظیر پروتئین ها و بتائین ها انجام گرفته است که نشان داده اند در مقاومت به تنش ها دخالت دارند. مقاومت به سرمازدگى در توتون با داخل کردن ژن مسئول سنتز آنزیم گلیسرول، فسفات، آسیل، ترانسفراز ایجاد شده است که این ژن از Arabidopsis گرفته شده است. برخى گیاهان با سنتز گروهى از مشتقات قندى مشهور به پلى ال ها (مانیتول، سوربیتول و سیون) به تنش هاى خشکى واکنش نشان مى دهند. گیاهانى که داراى پلى ال هاى بیشترى هستند، مقاومت بیشترى به تنش ها دارند. با استفاده از ژنى در باکترى ها که قادر به ساختن مانیتول ها است، این امکان وجود دارد که سطح مانیتول را در گیاهان مقاوم به خشکى بالا برد. کیفیت میوه: میوه هاى گوجه فرنگى که به کندى مى رسند از اهمیت ویژه اى در حمل ونقل برخوردارند. گوجه فرنگى تراریخته با فعالیت کم آنزیم پکتین میتل استواز و مقادیر بالاى مواد جامد محلول و PH بالا، کیفیت فرآورى را افزایش مى دهد. گوجه فرنگى هاى دیررس با استفاده از RNA آنتى سنس تولید شده اند که در آنها از سنتز آنزیم هاى دخیل در تولید اتیلن ممانعت مى شود مثل آنزیم EgAccl سنتتاز. همچنین با استفاده از ژن دآمیناز که مقدار اسید ۱- آمینو سیکلوپروپان ۲-کربوکسیلیک (ACC) (پیش ماده سنتز اتیلن) را در میوه کاهش مى دهد، امکان تولید گوجه فرنگى هاى دیررس وجود دارد. این گوجه فرنگى ها از عمر ماندگارى بیشترى برخوردار هستند و همچنین مى توانند مدت طولانى بر روى گیاه باقى بمانند تا تجمع قندها و اسیدها در میوه جهت بهبود طعم آن بالا رود. این گوجه فرنگى ها در کشورهاى اروپایى و آمریکایى در سطوح تجارى گسترده اى در حال تولید هستند. با استفاده از ژن ساکارز فسفات سنتتاز مى توان گوجه فرنگى با ساکارز و نشاسته کم تولید نمود، همچنین با ژن باکتریایى ADP گلوکز پیروفسفوریلاز مى توان محتواى نشاسته سیب زمینى ها را به میزان ۲۰ تا ۴۰ درصد افزایش داد. مقاومت به آفات: با وارد کردن ژن بتا اندوتکسین (ژن bt) گرفته شده از باکترى Bacillus thuringiensis به گیاهانى نظیر کتان، توتون، گوجه فرنگى، سویا، سیب زمینى و... مقاومت به حشرات مضر در این گیاهان ایجاد شده است. این ژن ها، پروتئین هاى کریستاله ضد حشرات را تولید مى کنند که بر روى دامنه وسیعى از سخت بالپوشان، بى بالپوشان و دو بالپوشان اثر دارد. این کریستال ها در داخل بدن لارو حشرات به صورت ذرات قلیایى در داخل پروتوکسین هاى انفرادى با وزن مولکولى ۱۳۳ تا ۱۳۶ کیلووالتون تشکیل مى شوند. این پروتئین هاى کریستالى ضدحشرات در طول دوره رشد رویشى سلول ها تولید مى شوند و اثرات زیادى بر کنترل حشرات دارند. نر عقیمى و تجدید بارورى: این تکنیک در تولید بذر هیبرید بسیار مفید مى باشد. گیاهان تراریخته با ژن هاى نر عقیم و تجدید کننده بارورى در شلغم ایجاد شده اند. این تکنیک تولید بذر هیبرید، بدون اخته کردن دستى گل هاى نر را تسهیل مى نماید و گرده افشانى را در ذرت کنترل مى کند. در سال ،۱۹۹۰ ماریانى (Mariani) و همکاران در بلژیک با موفقیت یک ساختار ژنى را که داراى محرک خاص دیگرى بود از ژن TA29 توتون گرفتند و ژن ریبونوکئاز را در باکترى باسیلوس (ژن بارناز) توالى یابى کرده و در تولید گیاهان تراریخته شلغم به کار گرفتند. با این عمل و با بیان ژن انتقال یافته از تولید گرده نرمال جلوگیرى شده و منجر به نر عقیمى مى شود.
• شناساگرهاى مولکولى کاوشگر هاى اسید نولکئیک: امروزه با استفاده از کاوشگر هاى CDNA مى توان بیمارى هاى گیاهى را قبل از بروز علائم شناسایى کرد. کاوشگر، توالى هاى اسیدنوکلئیک پاتوژن هستند که ارگانیسم هاى با مارکرهاى ویژه را تولید مى کنند. کاوشگرهاى CDNA به نواحى خاصى از پاتوژن ها فرستاده شده و با استفاده از تکنیک هاى استاندارد DNA نوترکیب مى توان آنها را تولید کرد. پادزهرهاى تک کلونى :(McAb) تکنیک هاى ایمونوشیمیایى، براى شناسایى سریع و دقیق پاتوژن هاى گیاهى بسیار مفید هستند. همچنین از این تکنیک در شناسایى بیمارى هاى گیاهى استفاده مى شود. تکنیک هیبریداسیون (تلاقى)، روش هاى مناسبى را براى تولید هومولوگ ها به وجود آورده است که از لحاظ بیوشیمى اینها به عنوان مواد ایمنولوژیکى تعریف مى شوند که توسط یک لاین سلولى ساده و علیه اپى توپ هاى پادتن ایمن ساز ساخته مى شوند. پتانسیل بالاى McAbs در شناساگرهاى پاتولوژى گیاهى ضرورى هستند چون منجر به تولید پادزهرهاى هموژن با فعالیت مشخص به مقادیر زیاد گردید که در مدت زمان طولانى ساخته مى شوند. با این حال تکنولوژى هیبریداسیون یک عمل آزمایشگاهى و پرهزینه است در مقایسه با روش هاى ایمنى سازى استاندارد که به طور گسترده براى شناساگرهاى مولکولى در مقیاس وسیع استفاده مى شوند.
• مارکرهاى مولکولى استفاده از مارکرهاى مولکولى جهت گزینش صفات زراعى، کار را براى به نژادگرایان گیاهى آسان ساخته است. این امکان به وجود آمده است که گیاهان را براساس صفات مختلف یا مقاومت به بیمارى ها در مراحل مختلف رشد و نمو، گروه بندى کنیم. استفاده از RFLP چند شکلى طولى قطعات برشى)، RAPD (DNA) چند شکلى تکثیر شده تصادفى)، AFLP (چند شکلى طولى قطعات تکثیر شده) و مارکرهاى ایزوآنزیم در به نژادى گیاهان، فراوان به چشم مى خورد. مارکرهاى RFLP براى مارکرهاى مورفولوژیکى و ایزوآنزیم ها مفید بوده، چون تعداد آنها فقط توسط اندازه ژنوم محدود مى شود و آنها تحت تاثیر شرایط محیطى قرار نمى گیرند. نقشه هاى مولکولى در حال حاضر براى برخى از گیاهان زراعى نظیر ذرت، گوجه فرنگى، سیب زمینى، برنج، کاهو، گندم و گونه هایى از کلم ها وجود دارد. مارکرهاى RFLP کاربردهاى زیادى دارند که مى توان به شناسایى ارقام، شناسایى مکان هاى ژنى، صفات کمى، آنالیز ساختار ژنوم، داخل کردن ژرم پلاسم و کلون سازى براساس نقشه، اشاره کرد. RFLP به عنوان ابزارى براى شناسایى مورد استفاده قرار مى گیرد چون در مقایسه با APD قدرت ترمیم و بازسازى دارد. ریزماهواره ها یا مارکرهاى تکرارشونده توالى ساده (SSRS) نیز استفاده گسترده اى در ژنوتیت سازى، نقشه ژنى و آنالیزه ژنى دارند.
• تولید مایه زن هاى میکروبى استفاده بى رویه و بدون احتیاط از کودها و سموم شیمیایى براى تولید محصول و کنترل حشرات و آفات، منجر به آلودگى محیطى و از بین بردن حاصلخیزى و سلامت خاک و توسعه مقاومت در برخى حشرات و مشکلات بقایاى سموم شده است. لذا یک توجه جهانى به استفاده از کودها و آفت کش هاى زیستى مطمئن در مدیریت تلفیقى تغذیه و سیستم هاى مدیریت آفات وجود دارد. کودهاى زیستى، میکروارگانیسم هایى هستند که نیتروژن اتمسفر را تثبیت کرده و یا فسفر تثبیت شده را در خاک به صورت محلول درآورده و عناصر غذایى را بیشتر در اختیار گیاه قرار مى دهند. استفاده از میکروارگانیسم ها به عنوان کود، مزایاى زیادى دارد از جمله کم هزینه بودن آنها، غیرسمى بودن براى گیاهان، آلوده نکردن آب هاى زیرزمینى و اسیدى نکردن خاک و مناسب براى رشد گیاه. ریزوبیوم ها، میکروارگانیسم هایى هستند که بر روى ریشه گیاهان بقولات (حبوبات) گره هایى را ایجاد مى کنند و توسط آنها نیتروژن اتمسفر را تثبیت کرده که این نیتروژن سپس به آمونیوم و بعد به اسیدهاى آمینه در سلول گیاهى تبدیل مى شود. مایه زنى خاک با این باکترى ها به کاهش مصرف کودهاى نیتروژنه اضافى به خاک کمک مى نماید. باکترى هاى حل کننده فسفر نیز گروه دیگرى از میکروارگانیسم ها هستند که فسفر غیرمحلول خاک را به صورت محلول درآورده و آن را به راحتى در اختیار گیاه قرار مى دهند. میکوریزا به همزیستى بین قارچ هاى غیر بیمارى زا و ریشه گیاهان گفته مى شود. میکوریزا عناصر غذایى را از لایه هاى عمیق تر خاک در اختیار گیاهان قرار مى دهد و با مایه زنى آنها به استقرار و رشد بهتر گیاهان مى توان کمک کرد. اکثر میوه ها نظیر خربزه درختى، انبه، موز، مرکبات و انار که وابسته به این رابطه هستند، با مایه زنى این قارچ ها، فسفات و عناصر غذایى بیشترى در اختیار این میوه ها قرار مى گیرد. این اجتماع میکوریزاها، همچنین به مقاومت گیاهان در برابر حمله بیمارى ها کمک کرده و از طرفى خصوصیات خاک را نیز بهبود مى بخشد. تغییر ژنتیکى میکروب ها: با استفاده از تکنیک نوترکیبى DNA این امکان فراهم شده است که به طور ژنتیکى، مى توان نژادهاى مختلف این باکترى ها را دستکارى نمود و میکروب هایى سازگار با شرایط محیطى مختلف و نژادهایى با خصوصیات و ظرفیت رقابت و گره زایى بهتر تولید نمود. آفت کش هاى زیستى، ارگانیسم هاى بیولوژیکى هستند که مى توانند همانند آفت کش هاى شیمیایى براى کنترل آفات مورد استفاده قرار گیرند. این آفت کش ها جایگاه خود را در کشاورزى، باغبانى و برنامه هاى سلامت عمومى جهت کنترل آفات، پیدا نموده اند. آفت کش هاى زیستى مزایاى زیادى دارند. آنها در کنترل آفات به صورت اختصاصى عمل نموده و براى ارگانیسم هاى غیرهدف نظیر زنبورها و پروانه ها مضر نیستند. این آفت کش ها براى انسان و احشام ضررى نداشته و در داخل زنجیره غذایى توزیع نشده و از خود بقایایى باقى نمى گذارند. برخى از آفت کش هاى میکروبى مورد استفاده براى کنترل حشرات، گونه هایى از Bacillus thuringiensis هستند که براى کنترل حشرات گوناگون مورد استفاده قرار مى گیرند. خصوصیت حشره کشى این باکترى ها به علت تولید کریستال هاى پروتئینى در دوره تخم ریزى است. این پروتئین ها سموم معده هستند که خاصیت ضدحشره دارند. سموم Bt همچنین قادر به از بین بردن نماتودهاى گیاهى مى باشد. گسترش و استفاده تجارى بیوتکنولوژى گیاهى، یک نشانه مهم براى اندازه گیرى بقاى این تکنولوژى جدید مى باشد. کشاورزان کوچک و کم درآمد مى توانند از تکنولوژى کم هزینه تر مانند استفاده از کودهاى زیستى و آفت کش هاى زیستى استفاده نمایند برعکس کشاورزان مایه دار که از تکنولوژى مدرن و پرهزینه بهره مى برند.
+
نوشته شده در دوشنبه
1388/03/18ساعت 3:3 بعد از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
چکیده
در کشور ایران اقلیمهای متفاوتی وجود دارد، بنابراین تنوع گیاهان دارویی آن نیز زیاد است. بکارگیری این گونه ها در فضای سبز تنوع گونه ها و اکوتیپ ها (از نظر رنگ، فرم، اندازه و سازگاری) را دو چندان می کند و ضریب اطمینان موفقیت طرح و انعطاف طراحی بیشتر می شود. وجود گیاهان دارویی در فضای سبز نشانه ای از توانایی اقلیمی و احوال فرهنگی منطقه است. با توجه به اینکه برای رسیدن به استانداردهای بین المللی فضای سبز سرانه، به فضای سبزی با چند برابر سطح موجود نیازمندیم، سطح فضای سبز لازم چند برابر خواهد بود و با وارد کردن گیاهان دارویی در فهرست گیاهان مناسب برای فضای سبز جامعه گیاهان دارویی گسترش قابل توجهی پیدا می کند. با کشت گیاهان دارویی در فضای سبز بخشی از هزینه های ریالی قابل بازیافت است و با توجه به نزدیکی این مکانها به مراکز صنعتی و تجاری هزینه حمل و نقل نیز کاهش می یابد. کاشت گیاهان دارویی در فضای سبز امکان آشنایی و افزایش آگاهیهای اجتماعی، نسبت به گیاهان دارویی را فراهم می کند. اختصاص فضای سبز محیطهای آموزشی به کشت گیاهان دارویی، زمینه برای تحقیق در جنبه های مختلف گیاهان دارویی را ممکن می سازد و سازگاری این گونه ها را معلوم می کند. یکی از راههای بسیار مؤثر در کنترل فرسایش خاک، بر جای گذاشتن بقایای گیاهان دارویی قبل از آیش است. بنابراین گیاهان دارویی در ارائه خدمات بوم شناختی نیز بسیار توانمند هستند. برخی گیاهان دارویی دارای حدود تحمل نسبتاً خوبی به شوری، خشکی، قلیایی بودن خاک، تشعشع شدید خورشید، شرایط ماندابی، هرس شدید و ...هستند.
واژگان کلیدی: فضای سبز، گیاهان دارویی، سازگاری
دریافت متن کامل مقاله
+
نوشته شده در چهارشنبه
1388/03/13ساعت 11:56 قبل از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
واژه لاله مانند خود گياه ديرگاهي است كه در ايران زمين شناخته شده و بيش از هزاران سال است كه ورد زبان هاست. در قديمي ترين مدارك فارسي بجاي مانده به واژه هايي مانند لاله برگ، لاله پوش، لاله رخ، لاله زار، لاله گون و لاله سار بر مي خوريم (دهخدا 1330). لاله پيش از اروپا در مشرق زمين شناخته شده و كاشته شده است و موطن اصلي آن مشرق زمين است. در اوايل قرن هفدهم كشت لاله در هلند شروع شد و قيمت سوخ لاله چنان افزايش يافت كه در برابر يك سوخ گونه نادر، خانه، كارخانه آبجو و آسياب داده مي شد و سوخ هاي لاله را به عنوان جهيزيه تعيين مي كردند. لاله ها علاوه بر اهميتي كه در تجارت به عنوان گل هاي زينتي دارند، مورد توجه بسياري از محققان و گياهشناسان نيز مي باشند و با وجود ارقام كاشته شده و گونه هاي پرورش يافته در باغباني، جمع آوري كنندگان گياهان هنوز هم به جستجوي خود براي يافتن موطن اصلي گونه ها و هم چنين گونه هاي جديد از اروپا تا هيماليا و مشرق زمين ادامه مي دهند. براي آشنايي هرچه بيشتر شما علاقمندان به طبيعت برخي گونه هاي لاله موجود در ايران معرفي مي شوند.
+
نوشته شده در چهارشنبه
1388/03/13ساعت 10:53 قبل از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
سال آوري در پسته نيز مانند خندان شدن يك پديده ژنتيكي است. در بيشتر درختان سال آور علت اصلي سال آوري بدين نحو است كه سالي كه درخت داراي محصول زياد است مقدار كمي جوانه گل توليد مي كند. در نتيجه در سال بعد به علت كمبود جوانه گل مقدار محصول كاهش مي يابد و سال آوري مشهود مي شود. در درخت پسته همه ساله مقدار زيادي جوانه گل توليد مي شود و در سالي كه بار درخت زياد است به ويژه در ماه هاي تير و مرداد به سبب توسعه و تكميل مغز پسته مقداري از جوانه هاي گل ريزش مي نمايد و در نتيجه مقدار محصول سال آينده كمتر مي شود. هورمون اكسين مي تواند درصد ريزش جوانه هاي گل را كاهش دهد.
پسته . مهندس عبدالرحمن محمدخاني . معاونت تحقيقات، آموزش و ترويج سازمان كشاورزي استان اصفهان
+
نوشته شده در چهارشنبه
1388/03/13ساعت 10:40 قبل از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
Plant Biotechnology and Molecular Markers بيوتكنولوژي گياهي و ماركرهاي مولكولي 2005
Download File
دانلود رايگان كتاب و مقالات كشاورزي از وبلاگ علوم باغباني. ژنتيك . گياهان دارويي . اصلاح سبزي ، گياهان زينتي و درختان ميوه . انتقال ژن . هورمون هاي گياهي . ماركرهاي مولكولي. آنزيم ها. پروتئين . گياهان تراريخت . قارچ شناسي . ويروس شناسي . نماتد . بيوتكنولوژي . علوم دامي . كاكتوس . كروماتوگرافي . کشت بافت . تغذیه گیاهی . مهندسی ژنتیک . ژنومیکس . متابولیت های ثانویه .
+
نوشته شده در سه شنبه
1388/03/12ساعت 4:23 بعد از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
برخي از گياهان دگربارور يا دگرگشن يا دگرگرده افشان Cross Pollination
|
اسم |
اسم علمي |
گل |
ويژگي هاي گل |
عامل گرده افشاني |
|
آفتابگردان |
Helianthus annus |
دو جنسي |
پروتانر خودناسازگار |
انواع زنبور |
|
فستوكا |
Festuca spp |
دو جنسي |
آپوميكسي اختياري خودناسازگار |
باد |
|
لوليوم |
Lolium prenne |
دو جنسي |
خودناسازگار |
باد |
|
گل كوكب |
Dahlia rosea |
دو جنسي |
خودناسازگار |
|
|
گلايول |
Glodiolus |
دو جنسي |
خودناسازگار |
انواع زنبور |
|
گل لاله |
Tulip spp |
دو جنسي |
بيشتر خودناسازگار |
|
|
رز |
Rosa spp |
دو جنسي |
خودناسازگار |
انواع زنبور |
|
اطلسي |
Petuia hybrida |
دو جنسي |
خودناسازگار |
|
|
كلم |
Brassica oleraceae |
دو جنسي |
خودناسازگار |
انواع زنبور |
|
نعناع |
Mentha piperita |
دو جنسي |
|
مگس |
منبع: اصول به نژادي و توليد بذر در گياهان زينتي . مسعود قاسمي قهساره و رضا محمدي . انتشارات علم آفرين
+
نوشته شده در سه شنبه
1388/03/12ساعت 1:46 بعد از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
طب گياهي قديمي ترين شكل درمان است كه از سوي بشر شناخته شده و از ديرباز مورد استفاده قرار گرفته است. استفاده از اين روش درماني در تمامي تمدنها سابقه دارد و يك جزء مهم در پيشرفت علم پزشكي رايج به شمار ميرود.
سازمان بهداشت جهاني تخمين ميزند كه در حال حاضر 80 درصد جمعيت جهان يعني حدود 4 ميليارد نفر از طب گياهي در درمان بيماريها استفاده ميكنند. اين موضوع سبب شده است تحقيقات گستردهاي از سوي شركتهاي داروسازي روي خواص درماني گياهان مناطق مختلف جهان انجام گيرد.
داروهاي گياهي هم مضر است
متاسفانه تصوري كه به اشتباه بين مردم رايج است، اين است كه داروي گياهي اگر فايده نداشته باشد، ضرر هم ندارد در واقع طبيعي بودن دارو را دليلي براي بيضرر بودن آن ميدانند. اما واقعيت اين است كه مصرف داروهاي گياهي بهتنهايي يا همراه با داروهاي شيميايي ميتواند عوارض جانبي خطرناكي داشته باشد.
ادامه مطلب ...
+
نوشته شده در یکشنبه
1388/03/10ساعت 11:26 قبل از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
سطح زیر کشت ،میزان تولید و عملکرد محصول زيره سبز
به تفکیک استان در سال 1384
|
عملکرد
کيلوگرم در هکتار |
میزان توليد
تن |
سطح کشت باغات
با احتساب درختان پراکنده - هکتار |
نام استان |
|
بارور |
غير بارور |
|
ديم |
آبی |
دیم |
آبی |
جمع |
دیم |
آبی |
جمع |
دیم |
آبی |
|
0 |
987.09 |
0 |
1880.4 |
1905 |
0 |
1905 |
0 |
0 |
0 |
آذربايجان شرقي |
|
0 |
6000 |
0 |
6 |
1 |
0 |
1 |
0 |
0 |
0 |
آذربايجان غربي |
|
0 |
432 |
0 |
64.8 |
150 |
0 |
150 |
0 |
0 |
0 |
اصفهان |
|
497.38 |
505.78 |
95 |
2021.6 |
4188 |
191 |
3997 |
0 |
0 |
0 |
خراسان جنوبي |
|
160.47 |
499.64 |
1268 |
6317 |
20545 |
7902 |
12643 |
0 |
0 |
0 |
خراسان رضوي |
|
374.56 |
606.53 |
316.5 |
1765 |
3755 |
845 |
2910 |
0 |
0 |
0 |
خراسان شمالي |
|
0 |
669.7 |
0 |
44.2 |
66 |
0 |
66 |
0 |
0 |
0 |
سيستان و بلوچستان |
|
300 |
0 |
150 |
0 |
500 |
500 |
0 |
0 |
0 |
0 |
فارس |
|
0 |
525 |
0 |
79.8 |
152 |
0 |
152 |
0 |
0 |
0 |
کرمان |
|
0 |
357.14 |
0 |
7.5 |
21 |
0 |
21 |
3 |
0 |
3 |
کرمانشاه |
|
0 |
500 |
0 |
1 |
2 |
0 |
2 |
0 |
0 |
0 |
لرستان |
|
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
5 |
5 |
0 |
مازندران |
|
0 |
2291.39 |
0 |
692 |
302 |
0 |
302 |
0 |
0 |
0 |
مرکزي |
|
60.4 |
875.32 |
18 |
411.4 |
768 |
298 |
470 |
0 |
0 |
0 |
يزد |
|
0 |
666.67 |
0 |
1 |
1.5 |
0 |
1.5 |
0 |
0 |
0 |
منطقه جيرفت و كهنوج |
|
189.76 |
587.6 |
1847.5 |
13291.7 |
32356.5 |
9736 |
22620.5 |
8 |
5 |
3 |
جمع کل کشور |
وزارت جهاد کشاورزي. معاونت برنامه ريزي و اقتصاد. دفتر آمار و فن آوري اطلاعات
+
نوشته شده در شنبه
1388/03/09ساعت 10:54 قبل از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
اثر ترکيبات هورموني و ريزنمونه در توليد کالوس سير در لوله آزمايش (PDF (In vitro
اثر سيرخام بر فاكتورهاي بيوشيميايي خون در افراد با چربي و قند خون بالا PDF
اثر شرايط گوناگون خشک کردن بر ويژگي هاي کيفي ورقه هاي سير خشک PDF
اثر طول مدت و شرايط نگهداري بر افت وزني و ويژگيهاي کيفي توده هاي سير استان همدان PDF
ارزيابي پيش از كشت اكوتيپ هاي سير ايراني از نظر ميزان آليسين و خصوصيات گياه شناسي PDF
ارزيابي چند عصاره گير به منظور تعيين پتاسيم قابل استفاده سير در برخي از خاك هاي همدان PDF
بررسي اثر روش كاشت، تراكم بوته و اندازه سيرچه هاي بذري بر عملكرد كمي سير همدان PDF
بررسي اقتصادي كشت سير در استان همدان PDF
بررسي عوامل موثر بر عدم کارايي فني بهره برداران سير کار: مطالعه موردي در استان همدانPDF
بررسي كاربرد سير به عنوان نگهدارنده در صنايع رب گوجه فرنگي PDF
+
نوشته شده در چهارشنبه
1388/03/06ساعت 8:18 بعد از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
آنغوزه با نام علمي Ferula assa foetida گياهي علفي، چند ساله و از گياهان مهم تيره چتريان (Apicaceae) مي باشد. مواد موثر اين گياه اثر ضد تشنج ،آرام بخش، قاعده آور و ضد انگل و داراي خاصيت ضد ميكروبي و آنتی اکسیدان می باشد مشكل خواب بذور و كاهش قوه ناميه از مشكلات تكثير و احياي گياه از طريق بذر مي باشد. از طرفي ديگر برداشت بي رويه موجب خطر انقراض گياه گرديده است.
باريجه با نام علمي Ferula gumosa Bioss. (F. galbaniflua Bioss & Buhse.) و نام انگليسي Galbanum از تيره Apiaceae مي باشد. فرآوردۀ حاصل از گياه باريجه داراي بوي قوي، معطر، فاقد و طعم گس و تلخ ميباشد و به دو شکل سخت و نرم عرضه ميگردد. باريجه سخت داراي دو نوع باريجه اشکي و تودهاي ميباشد باریجه گياهي مونو كارپيك است و در طول زندگي خود فقط يكبار به بذر مي رود. رشد رويشي اين گياه 6-5 سال به طول مي انجامد و سپس گياه وارد فاز زايشي مي گردد و سپس گياه مادري از بين مي رود. نياز به زمان طولاني جهت توليد بذر، خواب بذر و كاهش قوه ناميه از مشكلات تكثير و احياي گياه از طريق بذر مي باشد. از طرفي ديگر برداشت بي رويه گياه موجب خطر انقراض گياه گرديده است. فصل رويش گياه بهار مي باشد و سپس گياه خشک شده تا در سال آينده مجددا رويش خود را آغاز کند.
+
نوشته شده در سه شنبه
1388/03/05ساعت 7:35 قبل از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
جنس نرگس (Narcissus L.) در زير رده تكلپهايها و تيره نسرينسانان قرار دارد. در مورد گونههاي موجود در جنس نرگس اتفاق نظر وجود ندارد، ولي به طور كلي ميتوان گفت كه اين جنس داراي بيش از 50 گونه اس . نرگس به طور عمده، در ناحيه مديترانه يافت ميشود و مركز پيدايش آن اسپانيا، پرتغال و شبه جزيره ايبري ميباشد. بعضي گونهها در شمال آفريقا، فرانسه و يونان نيز ديده ميشوند. امروزه توليد عمده جهاني گونه های نرگس در انگليس، هلند و آمريكا صورت ميگيرد. در ايران بيشترگونه N. tazetta L به صورت نرگس زارهای طبيعی وجود دارد يا کشت می شود. اين گياه بهار گل از ديدگاه زيباشناختي مورد توجه زيادي است و مهمترين استفاده آن به صورت گل بريدنی و گياه گلداني است و در فضاي سبز و باغچه ها نيز کشت می شود. افزون بر ويژگيهاي زينتي ياد شده، متابوليتهاي ثانويه استخراج شده از اين گياه داراي اثرات ضد ويروسي و ضد سرطان هستند و در درمان بسياري از بيماريهاي عصبي از جمله بيماري آلزايمر به کار می روند. درحال حاضر در كشورمان تنها سه نرگسزار وجود دارد كه در استانهاي فارس (شهرستانهاي كازرون و مُهر) و خوزستان (شهرستان بهبهان) قرار دارند. البته در استان فارس در بخش خفر از شهرستان جهرم، نرگس در باغهاي مركبات و در شيراز مقدار کمي نرگس در مجموعه باغ های قصر دشت توليد می شود. خوشبختانه در سالهاي اخير توجه بيشتري به نرگس شده و منابع طبيعي استان فارس در حال گسترش دادن نرگسزارها به ويژه در شهرستان كازرون ميباشد و البته نورآباد ممسني و گچساران هم از اولويتهاي بعدي اين برنامه ميباشند. طرح گسترش نرگسزارها از يك سو و محبوبيت نرگس در بازار به ويژه به صورت گل بريدني زمستانه سبب شده است كه در حال حاضر كمبود شديد سوخ در بازار احساس شود و قيمت آن نيز افزايش چشمگيري يافته است .نرگس توسط بذر، توليد سوخك توسط سوخ مادري ، فلس دوقلو يا جفتي، به شيوه قاش برداري و يا به شيوههاي درون شيشهاي افزايش مي يابد. بذر تنها در روشهاي بهنژادي استفاده ميشود و در ساير موارد، به دليل دوره نونهالي طولانی به کار گرفته نميشود. روش طبيعي افزايش نرگس، يعني توليد سوخك نيز بسيار کنداست و افزايش ساليانه آن حدود 6/1 سوخ در سال است و بنابراين، براي توليد 1000 سوخ حدود 16 سال طول ميكشد. روش فلس دوقلو كه در شمار ديگري از سوخها استفاده ميشود، به ويژه در مورد نرگس بسيار سودمند است و از نظر سرعت افزايش بين روش طبيعي و روش كشت بافت قرار ميگيرد. شيوه فلس دوقلو، روشي بسياركارا براي افزايش نرگس است كه به ويژه در برنامههاي بهنژادي و افزايش سريع گياهان برتر و عاري از ويروس مادري كاربرد زيادي دارد. همچنين، نياز به امكانات پيشرفته ندارد و آموزش دادن آن به نرگس کاران نيز آسان ميباشد. در افزايش به شيوه فلس دوقلو، سوخهاي در اندازه گلدهی به ٨ تا16 برش طولي تقسيم ميشوند. سپس هر قسمت به گونهاي بريده ميشود كه جفت فلس با يك قسمت از صفحه پايهاي همراه باشد. قاش برداری در واقع شكل ساده شده روش فلس دوقلو ميباشد. در اين روش يا قطعات جدا شده به قطعات كوچكتر تقسيم ميشوند و يا به همان صورت اوليه به کار مي روند. روش قاش برداری از نظر سرعت افزايش بعد از روش فلس دوقلو است. از عوامل موثر بر افزايش به شيوه فلس دوقلو و قاش برداري ميتوان زمان انجام تيمار، اندازه افزونه ، موقعيت افزونه در سوخ مادري، شرايط نگهداري و تنظيم كنندههاي رشد را نام برد.
منبع: دكتر همايون فرهمند . پايان نامه مقطع دكتري . دانشگاه شيراز دانشكده كشاورزي
+
نوشته شده در دوشنبه
1388/03/04ساعت 10:42 قبل از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
+
نوشته شده در دوشنبه
1388/03/04ساعت 9:45 قبل از ظهر توسط مهدی قاسمی نافچی
|
