لاله واژگون (Fritillaria imperialis L) يكي از ۱۲ هزار گونه گياهي شناسايي شده در كشور (استان های چهارمحال و بختیاری، لرستان، فارس، اصفهان) است كه زيبايي آنها نفس را در سينه حبس كرده و كمتر كسي است كه آرزوي ديدن آنها را در آغازين فصل سال نداشته باشد. در صورت عدم تخريب به واسطه دام و انسان حتي ۱۰ هزار شاخه از آن را در يك دشت مي‌توان مشاهده كرد. اين گياه نه تنها گل زيبايي است بلكه خواص درماني متعددي نيز دارد. اين گياه اشك مریم نيز ناميده می شود که اين به خاطر مقدار شبنمی است که در بين اين گلها جمع مي شود و بعد از گل به پائين مي چكد .عمر اين گياه بسيار كوتاه است.  از اوايل ارديبهشت ماه گل دهي اين گياه شروع مي شود و در فصل بارش تمام مي شود. گل هایی با رنگ های قرمز و زرد دارد. خواص دارويي اين گياه اصولاً در سوخ (Bulb) اين گياه است. سوخ اين گياه داروي مؤثري براي دردهاي رماتيسمي و دردهاي مفصلي و پاك كننده دستگاه كبدي است. البته اين گياه جزء داروهاي سمي است و مصرف آن بايد زير نظر پزشك باشد. چراي احشام، تخريب زيستگاه براي ايجاد اراضي كشاورزي، برداشت مستقيم اين گياه و عرضه به بازار مهم‌ترين عوامل تهديد لاله هاي واژگون است. اين گياه نخستين بار در سال ۱۵۷۶ ميلادي به وسيله جهانگردان اروپايي از ايران به اتريش برده شد. شيوه پرورش لاله واژگون در باغها و گلخانه‌ها در سطح وسيعي از اروپا رواج دارد در حالي كه اين گل در فلات ايران به طور طبيعي رشد و نمو مي‌كند.