مانگروها گياهان شورپسند هستند كه در معرض جزر و مد دريا در بستر خورها و اراضي مسطح گلي در خاكهاي سيلتي سنگين انتشار دارند . اين رويشها در هنگام مد در آب غوطه ور شده و در هنگام جزر چون جزاير زيبايي نمايان مي گردند . حوزه انتشار اين گونه در ايران در استان هرمزگان (بندر خمير، لافت، كولغان، بندر تياب ، سيريك و بندر جاسك) ودر سطح محدود در استانهاي سيستان و بلوچستان و بوشهرمي باشد . رويشگاهاي جنگلهاي مانگرو از جالبترين چهره هاي حياتي از نظر نوع و تنوع طبيعت زيستگاه مي باشد . اين رويشگاهها به سبب توليد و كربن گيري بالا، عمق كم آب، تابش نور خورشيد و اثرات زيانبخش كم موجهاي خروشان دريا، آرام بودن آب دريا، غناي مواد غذايي، جريان مناسب اكسيژن و مواد غذايي و بهره گيري انواع مختلف آبزيان از ساقه ها و ريشه هاي تنفسي اين درختان در هنگام طغيانهاي شديد دريا سبب شده است كه بسترجنگل محيط مناسبي براي زيستگاه اين موجودات باشد . توليد چو ب به منظور سوخت و تهيه خمير كاغذ و كبريت سازي، تغذيه دام از شاخ و برگ درختان، تهيه ابريشم مصنوعي و پرورش زنبور عسل،حفاظت خاك مناطق ساحلي در مقابل موجهاي خروشان، نقش موثر در بقا حيات وحش و توليد كمي و كيفي فراورده هاي شيلاتي، زيستگاه عالي جهت نوزاد انواع ما هيها ، ميگوها و صدفهاي خوراكي و خرچنگها و نقش تفرجگاهي از ديگر فوائد اين جنگلها مي باشد. مانگروها به عنوان ديواره يا سد جهت حفاظت از سواحل عمل مي كنند، به گونه اي كه همه ساله در دنيا بسياري از مانگروها به دليل نقش حفاظتي خود از بين مي روند . در مناطقي كه شدت امواج و توفانهاي دريايي زياد است قسمت اعظم جنگلها به مرور از شكل افتاده و دچار ضعف و كاستي مي شوند . براي رفع اين مشكل مي توان هر ساله به كشت گونه هاي مانگرو اقدام كرد، تا هم از سواحل بطور دايم حفاظت نمود و هم به توسعه جنگل كمك كرد . گونه اوسينا ( گونه غالب استان هرمزگان ) جهت حفاظت سواحل در زمره بهترينها به شمار مي رود . زيرا بدليل وجود ريشه هاي هوايي استقراركافي دارند و در برابر نمك زياد نيز مقاوم هستند. مانگروهايي كه كوتاه هستند به صورت درختچه مي باشند و جهت جلوگيري از تخريب سواحل به كار مي روند، مانگرو ها ميزان فرسايش را در سواحل با شكستن نيروي امواج كم مي كنند و انرژي حاصل از امواج را در منطقه پخش ميكنند . در خورها، درختچه ها بتدريج سيلتها را ته نشين مي كنند و سطوح ساحل را ثابت نگاه مي دارند . كاشت جنگلهاي انبوه به مثابه ديواره هايي است كه ساحل را از هجوم امواج و توفانها محافظت مي كنند. با توجه به نقش حفاظتي اين جنگلها و تاثير آنها در كاهش فرسايش ديواره هاي ساحلي و بدام انداختن رسوبات در بين جنگلها، نقش حفاظتي اين جنگلها در محدوده بندر خمير و لافت كه يكي از وسيعترين مناطق گسترش اين جنگلها در استان هرمزگان و ايران مي باشد.

معرفي پايان نامه                                                                   عكس گياه مانگرو