زيره سياه با نام علمي Bunium persicum Boiss متعلق به خانواده چتريان  (Apicaceae)است. گياهي علفي، با برگهايي منقسم به قطعات باريك، بدون كرك با ريشه ای دوكى و غده ای شكل و ساقه های توخالي می باشد. زيره گياهي 2 ساله است كه درسال اول داراي رشد رويشي و در سال دوم داراي رشد زايشي بوده و بومي كشورهاي ايران، پاكستان، هندوستان ،تركمنستان و مناطق مركزي آسيا است. رویشگاههای طبیعی آن، خراسان، کرمان، شرق زاگرس تا بندرعباس و جنوب البرز می باشد.

این گیاه داراي خواص درماني بسيار زيادي است و به عنوان تقويت كننده و نيرودهنده، درمان کننده اختلالات گوارشي (ضد نفخ ، ضد اسپاسم و قولنج ، بادشكن و اشتها آور)، قاعده آور(خفيف)، مقوی اعصاب، اشتها آور، تقويت ميل جنسي و افزايش دهنده شير مادران مورد استفاده قرار مي گيرد و علاوه بر آن دارای ارزش ادویه ای است.

به علت خواب موجود در بذور و همچنین عدم رشد هیپوکوتیل پس از ظهور برگهای لپه ای، كشت این گیاه در سطح وسیع، تا كنون موفق نبوده است، و از سویی، برداشت بي رويه از رویشگاههای طبیعی، موجب خطر انقراض این گياه گرديده است.

استفاده از تکنیک جنین زایی رویشی برای توليد و تكثير گياهاني با كيفيت بالا و در مقیاس وسیع، از طریق سوسپانسیون سلولی روشی کار آمد است. زیرا اين جنين‌ها در محيط كشت مناسب مي‌توانند به نهال تبديل شوند و تکنیک توليد و توسعة مؤثر این جنين‌ها، می تواند پيش‌نيازي براي توليد گياهان در سطح تجاري باشد.