کلوس با نام علمی Kelussia odoratissima Mozaff یکی از گیاهان مرتعی و بومی ایران است که از ارزش های ویژه ای برخوردار است.در گزارش های مختلف با نام Amirkabiria odoratissima, Apium graveolens و Opopnnax sp آمده است. این گیاه از تیره چتریان بوده و ارتفاع آن به 120 تا200 سانتی متر می رسد. این گیاه دارای ریشه ای راست و دوکی شکل می باشد. برگها دارای بریدگی های پنجه ای شکل ودر قاعده دارای دمبرگ بلند و بودن غلاف. گل آذین چتر و گل ها به رنگ زرد می باشد. رویشگاه های طبیعی کلوس بیشتر شامل ارتفاعات و مناطق برفگیر ناحیه زاگرس مرکزی می باشد. کلوس به طور کلی در مناطق با حداقل ارتفاع 2500 متر ار سطح دریا که سالانه به طور متوسط  بیش ار 450 میلی متر بارندگی داشته باشد، به خوبی رشد میکند. حداکثر دما در طول رشد رویشی گیاه به ندرت از 20 درجه سانتی گراد تجاوز می کند.

در حال حاضر رویشگاه های طبیعی کلوس به قطعلت کوچکی در استان های اصفهان (شهرستان فریدونشهر)، لرستان، چهارمحال و بختیاری ( کوهرنگ، شیخ علی خان)، کهگلویه و بویراحمد (بخش دیشموک) و خوزستان (منگشت) محدود می شود.

 ایروانی، م. و ز. جابرالانصار. 1384. کرفس کوهی. ناشر پیام سبز