ریحان با نام علمی  Ocimum basilicum L. متعلق به خانواده نعناع (Lamiaceae) می باشد. ریحان گیاهی علفی و یک ساله است که منشاء آن هند و ایران گزارش شده است. ریحان به عنوان یکی از سبزیجات مهم  و همچنین به عنوان گیاه دارویی محسوب می شود. این گیاه در طول رویش به هوای گرم و تابش نور کافی نیاز دارد. درجه حرارت مطلوب برای جوانه زنی بذر 18 تا 21 درجه سانتیگراد است. ریحان به سرما حساس بوده و در طول دوره رشد خود به 500 تا 550 میلی متر بارندگی (آبیاری) نیاز دارد. ریحان در طول دوره رویشی خود به 1500 ساعت روشنایی نیاز دارد و خاک مناسب برای کاشت آن، خاک هایی با بافت متوسط یا خاک های لومی شنی با مقادیر فراوان ترکیبات هوموسی است. نیمه اول اردیبهشت زمان مناسبی برای کشت مستقیم بذر در زمین اصلی است. در کشت مستقیم، فاصله کاشت بین 40-50 سانتی متر مناسب است و عمق بذر برای کاشت باید بین 1.5-1 سانتی متر باشد. بذر مورد نیاز برای هر هکتار 3 تا 4 کیلوگرم است. در کشت غیر مستقیم نیز نیمه دوم اسفند زمان مناسب برای کاشت بذر در خزانه می باشد. آبیاری منظم و به موقع گیاهان در زمین اصلی یا در خزانه و همچنین مواد و عناصر غذایی کافی از فاکتور های مهم در مراقبت و نگهداری و همچنین افزایش عملکرد ریحان می باشد. انگل سس از مهم ترین مشکلات پرورش ریحان می باشد که با سوزاندن علفهای هرز و گیاهان آلوده به سس تا حد زیادی می توان آن را کنترل کرد. قسمت مورد استفاده ریحان به عنوان سبزی تازه، پیکره رویشی و بویژه برگ ها می باشد که بر حسب شرایط اقلیمی محل رویش، در هر فصل دو یا حتی سه بار می توان به برداشت پیکر رویشی ریحان اقدام کرد.