Use of Essential oils as an Antioxidant and Biocide

كاربرد روغن هاي فرار به عنوان آنتي اكسيدان و زيوا كش

روغن های فرار هستند که در قسمت های مختلف گیاه مانند پوست در دارچین، سوخ در سیر، برگ در اکالیپتوس، جوانه در میخک هندی، بذر در گشنیز و ریشه در زنجبيل تجمع می یابند که توسط مواد حلال يا تقطير و  انجماد سازی، جدا سازی می شوند.  بو و طعم این مواد بستگی به ترکیبات اکسیژن دار موجود در آنها دارد و تعداد زیادی از آن ها از گروه ترپنوئیدها و تعداد کمی نیز از مشتقات بنزن می باشند . تعدادی از روغن های فرار در متابولیسم گیاه دخالت دارند و بعضی به عنوان مواد زائد محسوب می شوند. عمومی ترین آنها شامل Thymol, Geranoil, Eugenol,Terpinene, Carvacerol،و Citronella می باشد. روغن های فرار خواصی مانند باکتری کش، قارچ کش، کنه کش، حشره کش، و آنتی اکسیدانی دارند که با مکانیسم های متعددی در این زمینه عمل که شامل اثر بر لایه پپتیدی و افزایش نفوذ پذیری دیواره ياخته اي باکتری ها، تاثیر بر پمپ پروتونی، جریان الکترونی ، انتقال فعال و لخته شدن مواد درون ياخته اي و اثر بر آنزیم های سنتزکتون در حشرات می باشد. همچنین روغن های فرار از گروه هیدروکربن هاي چربی دوست، می توانند در چربی موجود در دیواره ياخته اي تجمع پیدا کنند و اتصال بین پپتید و پروتئین را مختل کنند. اثرهاي دیگر آنها شامل اختلال در سنتز و مصرف ATP و نشت یون پتاسیم می باشد. دما ، pH و شرایط برداشت گیاه تاثیر زیادی روی اثر آنتی اکسیدانی آنها دارد . روغن های فرار به تازگی در صنعت داروسازی و صنایع غذایی در سطح تجاری مورد توجه قرار گرفته اند ولی نباید فراموش کرد که اثر، میزان و نحوه مصرف هر کدام از آنها باید بدقت مورد بررسی قرار گیرد. امروزه چندین نوع از آن ها به عنوان روغن های فرار بی خطر برای انسان به ثبت رسیده است.