واژه لاله مانند خود گياه ديرگاهي است كه در ايران زمين شناخته شده و بيش از هزاران سال است كه ورد زبان هاست. در قديمي ترين مدارك فارسي بجاي مانده به واژه هايي مانند لاله برگ، لاله پوش، لاله رخ، لاله زار، لاله گون و لاله سار بر مي خوريم (دهخدا 1330). لاله پيش از اروپا در مشرق زمين شناخته شده  و كاشته شده است و موطن اصلي آن مشرق زمين است. در اوايل قرن هفدهم كشت لاله در هلند شروع شد و قيمت سوخ لاله چنان افزايش يافت كه در برابر يك سوخ گونه نادر، خانه، كارخانه آبجو و آسياب داده مي شد و سوخ هاي لاله را به عنوان جهيزيه تعيين مي كردند. لاله ها علاوه بر اهميتي كه در تجارت به عنوان گل هاي زينتي دارند، مورد توجه بسياري از محققان و گياهشناسان نيز مي باشند و با وجود ارقام كاشته شده و گونه هاي پرورش يافته در باغباني، جمع آوري كنندگان گياهان هنوز هم به جستجوي خود براي يافتن موطن اصلي گونه ها و هم چنين گونه هاي جديد از اروپا تا هيماليا و مشرق زمين ادامه مي دهند. براي آشنايي هرچه بيشتر شما علاقمندان به طبيعت برخي گونه هاي لاله موجود در ايران معرفي مي شوند.

T. montanaT. humilis