علوم باغبانی

خصوصيات گياهشناسي: نعناع فلفلي گياهي است علفي، چندساله با ارتفاع حداكثر 45 سانتي‌متر. برگها متقابل و گلهاي آن قرمز روشن و كم و بيش ارغواني مي‌باشند. اين گياه داراي ساقه زيرزميني مي‌باشد. نعناع فلفلي گونه‌اي هيبريد مي‌باشد و توليد بذر نمي‌كند.

اكولوژي: نعناع طالب آب و هواي معتدل و نسبتا مرطوب است. خاك مناسب براي كشت اراضي نسبتا سبك و مرطوب مي‌باشد.   نعناع گياهي است روز بلند و كشت آن در مناطق روز بلند موجب افزايش ميزان اسانس مي‌شود. اين گياه بومي ايران نمي‌باشد ولي اخيرا وارد ايران شده و در برخي مناطق كشت مي‌گردد. PH مناسب خاك براي كشت آن 8-5 مي‌باشد.درجه حرارت مطلوب رشد گياه 20-18 درجه سانتيگراد مي‌باشد.  مواد و عناصر غذايي فراوان و آب كافي براي عملكرد مناسب ضرورت دارد.  

  كاشت: تكثير گياه از طريق قلمه، تقسيم بوته و ساقه زيرزميني مي‌باشد كه معمول‌ترين روش آن از طريق قلمه مي‌باشد. اين گياه را مي‌توان بصورت بهاره يا پاييزه كشت نمود كه كشت بهاره مرسوم‌تر است. قلمه‌ها را مي‌توان در پاييز تهيه و در گلخانه در بستر مناسب جهت ريشه‌دهي قرار داد و در اوايل بهار در زمين اصلي كشت نمود. فواصل كاشت را در زمين اصلي حدود 30 x 30 در نظر مي‌گيرند. كاشت نعناع بصورت كرتي انجام مي‌شود. حدود 100هزار قلمه براي كشت يك هكتار نعناع مورد نياز است. 

داشت: با توجه به اينكه نعناع فلفلي داراي سيستم ريشه‌اي سطحي مي‌باشد لذا آبياري آن بايد بصورت سطحي و با فواصل كم (حدود 5 روز يكبار) انجام گيرد. براي كنترل علف‌هاي هرز مي‌توان از علف‌كش مركازين به ميزان 5-3 كيلوگرم پس از كاشت استفاده نمود.

برداشت: اندام دارويي مورد استفاده گياه برگها و سرشاخه‌هاي گلدار مي‌باشد. زمان برداشت محصول در هر سال در اوايل دوره گلدهي مي‌باشد. اگر برداشت محصول به منظور اسانس‌گيري از گياه باشد آنرا در چند چين برداشت مي‌كنند. عملكرد گياه 5-3 تن در هكتار برگ و سرشاخه خشك مي‌باشد. اگر هدف فقط برداشت برگها مي‌باشد، برداشت بايد بصورت دستي انجام شود در غير اينصورت مي‌توان توسط دستگاه برداشت را در سطح وسيع انجام داد. پس از برداشت بايد برگها و سرشاخه‌ها را به خشك‌كن منتقل نمود و يا در هواي آزاد در سايه خشك نمود.

خواص دارويي مهم: ضد نفخ، ضد سرفه، ضدعفوني ‌كننده