علوم باغبانی

همیشه بهار Calendula officinalis از تیره Asteraceae

خصوصيات گياهشناسي: گياهي است يكساله و گاها چندساله و علفي كه ارتفاع آن 50-30 سانتي‌متر است. برگها متناوب و كركدارند. گلها درشت به رنگ زرد يا نارنجي و به قطر 7-4 سانتي‌متر است. وزن هزاردانه گياه 10-4 گرم مي‌باشد

اكولوژي: اين گياه بومي ايران بوده و به نور فراوان و آب و هواي معتدل نياز دارد. هميشه بهار مقاوم به سرما بوده و دماهاي پايين را تحمل مي‌كند. هميشه‌بهار خاكهاي سبك با تهويه بالا را مي‌پسندد و به غرقابي حساس است. مقاوم به خشكي بوده ولي در شرايط خشك ماده مؤثره آن كاهش مي‌يابد.pHمناسب خاك براي رشد آن 7-6 مي‌باشد.

كاشت: روش تكثير هميشه بهار از طريق بذر مي‌باشد. كشت نيز بصورت مستقيم انجام مي‌شود. هميشه بهار بصورت بهاره كشت مي‌گردد وبهترين زمان كشت آن اواخر زمستان و اوايل بهار است. روش كشت بصورت فارو و عمق كاشت 3-2 سانتي‌متر است. فواصل كشت را معمولا 50 x 15 در نظر مي‌گيرند. مقدار بذر مورد نياز براي يك هكتار زمين حدود 8-6 كيلوگرم است.

داشت: فواصل آبياري را براي اين گياه با توجه به شرايط آب و هوايي 10-7 روز در نظر مي‌گيرند.اين گياه ممكن است مورد حمله بيماريهاي قارچي مانند سفيدك قرار بگيرد كه براي اين منظور مي‌توان از قارچ‌كش‌هاي سولفوره استفاده نمود. از آفات مهم اين گياه شب‌پره برگخوار است كه با تكنيكهاي زراعي مثل رعايت فاصله كاشت و وجين علفهاي هرز مي‌توان با آن مبارزه نمود.

برداشت: اندام دارويي مورد استفاده گياه، گلهاي آن مي‌باشند. گلها معمولا از اواخر بهار باز شده و قابل برداشت هستند. پس از چيدن گلها معمولا گلهاي جديدي بوجود مي‌آيد و تا قبل از بروز سرما در پاييز اين گلدهي ادامه دارد. عملكرد گل خشك در هميشه بهار حدود 500-400 كيلوگرم در هكتار است. پس از برداشت، گلها بايد در سايه و يا در دستگاه خشك‌كن خشك شوند.

خواص دارويي مهم: ضد قارچ، ضد التهاب، ترميم زخم‌ها و سوختگي‌ها